De waanzin van aanbestedingen

Als tekst- en communicatiebureau zonder personeel heb ik een mix van opdrachtgevers. Van overheden tot bedrijven en nonprofitinstellingen. Ik heb geen personeel (meer) in dienst, maar huur per klus de juiste professionals in. Op die manier heb het meest plezier in mijn werk. Ik ben bezig met leuke klussen én hoef me niet druk te maken over personele zaken. Maar ondanks dat ik niemand aan het werk hoef te houden, moet ik wel aan acquisitie doen. Wie niet?

Acht jaar geleden heb ik voor het eerst meegedaan aan een aanbesteding van het ministerie van Economische Zaken voor het schrijven of redigeren van alle jaarverslagen, nota’s, toespraken, webteksten en persberichten. Tot mijn grote verbazing won ik die aanbesteding  – Klein Duimpje, haha – en mocht ik vier jaar lang met nog zes andere bureaus in Nederland alle teksten schrijven en redigeren. Een hele kluif, waar ik uiteraard veel hulptroepen voor nodig had.

Vier jaar geleden hield de opdracht op, na twee verlengingen. Alle contractanten werden nadrukkelijk uitgenodigd om mee te doen met de nieuwe aanbesteding. De eerste ronde is een formeel kunstje. Als je daar geen fouten in maakt – zoals een paraafje vergeten – dan kun je daar redelijk gemakkelijk doorheen komen. Van de 80 inschrijvingen bleef ik met 15 andere bureaus over. Op naar ronde 2: laten zien dat je kunt schrijven (!). Dat kost veel tijd en die tijd had ik niet. Ik was bedolven onder het werk en had geen zin om het uit te besteden. Ik besloot me terug te trekken. Maar ik werd meteen gebeld, met het verzoek om toch mee te doen, want de overheid wil heel graag dat ‘zzp’ers ook meedoen’. Twee dagen voor de deadline heb ik me gebogen over de teksten en … hopla! nummer 2 van Nederland geworden (goed voor je zelfvertrouwen). Weer vier jaar werk! Leuke teksten over duurzaamheid en internationaal ondernemen. Super interessant.

Aanbesteden-e1373634096967

Eind dit jaar loopt deze aanbesteding af, dus ik hield Tendernet goed in de gaten op aankondigingen voor tekstschrijven. In juni waagde ik er een mailtje aan. Wat blijkt: de aanbesteding is al achter de rug en de opdracht is gegund aan één bedrijf. Dit ene bedrijf gaat de héle media/communicatie voor drie ministeries doen. Dus niet alleen tekstschrijven (ook fotografie, vormgeving, webbouwen etc.) en niet alleen voor EZ, maar óók voor BiZa en BuZa. Voor maar liefst drie ministeries en voor alle onderdelen van het communicatievak. Niemand van de bestaande contractanten was hierop geattendeerd en hiervoor uitgenodigd. Niet netjes. Een groot bureau uit Amsterdam – die nooit iets voor EZ heeft gedaan – krijgt dit miljoenencontract. Waarom zo’n megaopdracht? Hoezo kwaliteit? Hoezo transparantie? Hoezo zzp’ers graag een kans geven …

Dat je moet aanbesteden voor klussen die heel exact te omschrijven zijn, zoals een weg aanleggen, snap ik. Dan kun je op prijs beoordelen. Maar tekstschrijven of communicatie in zijn algemeenheid, daar kun je geen precieze omschrijving voor geven. Je kunt daarbij niet én op kwaliteit én op prijs beoordelen. Het gaat vooral om mensen die affiniteit met een onderwerp hebben, die een netwerk hebben én met wie het klikt. Waar zijn we in Nederland mee bezig??

Nicoline van Tiggelen / Tiggelen Communicatie & Brainport Publishing

Unknown

Advertenties

Boeken houden de mooie verhalen levend

Zaterdagmiddag 22 september 1962. Oudste broer Peter komt trots thuis met zijn eerste Okki. Vol verhaaltjes en prachtige, gekleurde plaatjes. Hij heeft net de eerste beginselen van het ‘Boom, roos, vis’ onder de knie en ligt in de voorkamer op de grond. Terwijl zijn vinger langs de woorden glijdt, spreekt hij ze langzaam en duidelijk uit. Hij kan het verhaaltje mooi voorlezen en ik – vierjarig zusje – aanschouw ademloos het wonderlijke fenomeen dat lezen heet. Een week later komt hij thuis met een nieuwe Okki. Alweer voorlezen. Tot hij even wegloopt en ik het blad zelf ga lezen. Verbazing alom. Wie heeft haar dat geleerd? Op de kleuterschool mag ik alles voorlezen wat los- en vastzit: van de achterkant van een grammofoonhoes tot de boeken van Pinkeltje. Ik krijg mijn eerste schriftje dat ik volschrijf met alles wat ik in de klas waarneem: ‘Liedewien speelt met wasco, Karientje is aan het tekkenen, Robert zit te plaken…’.
IMG
De liefde voor boeken en verhalen is bij mij altijd nummer 1 gebleven. Maar wat maakt een verhaal nu zo speciaal? Het verlangen om terug te blikken. Wat ons verbindt, zijn onze verhalen. Een boek zorgt voor een terugkeer van herinneringen en beelden die helemaal op de achtergrond zijn geraakt. Door stil te staan bij het verleden komen er zo veel mooie dingen terug. Levenservaringen, karakters en opvattingen leven voort. Wie waren onze voorouders écht en wat hebben ze meegemaakt.

Als kind al stelde ik vragen aan zowel volwassenen als jonge mensen. Ik wilde weten wat hen écht bewoog, wat ze voelden, hoe ze dachten, wat ze meemaakten, hoe hun tijd eruitzag, hoe ze met diverse omstandigheden omgingen en hoe dat hen weer vormde. Hiernaar luisterde ik geboeid en stelde nog meer vragen. Het resultaat was dat ik mooie levensverhalen kon schrijven. Door die interesse ging ik interviews houden met mensen. En aan de hand van gesprekken stel ik boeken samen waarin mensen hun lezers bij de hand nemen op een mooie en leerzame reis door het leven.

Mijn stellige overtuiging is dat een boek bewaard blijft. Juist door alle technologische ontwikkelingen zal er later misschien weinig bekend zijn van de 20ste en 21ste eeuw: bestanden en mails gaan verloren, techniek vernieuwt waardoor ouder materiaal niet meer toegankelijk zal zijn. Maar boeken blijven voor iedereen beschikbaar.
IMG_0001
Over ons: Brainport Publishing helpt klanten om samen met een professionele schrijver persoonlijke verhalen vast te leggen in prachtige boeken. Ghostwriter Nicoline van Tiggelen verstaat de kunst om personen te portretteren aan de hand van beeldende anekdotes en levendige verhalen. Zij is in staat om op karakteristieke wijze mensen te portretteren. Ze stelt scherpe vragen en luistert aandachtig om de keerpunten in iemands leven goed te kunnen beschrijven en de stem van de persoon te laten doorklinken bij het optekenen van de persoonlijke verhalen en anekdotes.
Voor meer informatie over het laten opschrijven van verhalen, stuur een e-mail.

Wat is framing eigenlijk?

Wilders

Geert Wilders, een meester in framing

De laatste tijd is framing een hot topic aan het worden in Nederland. Zowel in de politiek als in het bedrijfsleven wordt steeds meer ingezien dat een goede boodschap niet zonder een goed frame kan, als er succes mee geboekt wil worden. Maar wat is framing eigenlijk? Wat doet het? Waarom is het zo belangrijk?

Framing
Het gebruiken van specifieke taal om de juiste emoties en wereldbeelden aan te wakkeren, waardoor de boodschap aan overtuigingskracht wint, is een kunst die nog onderontwikkeld is in Nederland. George Lakoff, die veel onderzoek naar framing verricht, heeft de Amerikanen al overtuigd: to win, one must frame the debate. En zo is het maar net. Door het ontwikkelen van de juiste frames en de juiste taal wordt niet alleen de argumentatie ‘overtuigender’, ook de grip op het hele debat wordt een stuk steviger. Een win-win situatie. Moeilijk? Schakel een tekstschrijver in!

Embargo is een moeilijk woord

Zondag 17 november 2013, 00.00 uur
@ED_Regio: Koninklijke onderscheiding voor Hans Mikkers http://bit.ly/17BMQA8twitter-icoon
@TXTiggelen: Weet de goede man het zelf al? @ED_Regio: Koninklijke onderscheiding voor Hans Mikkers http://bit.ly/17BMQA8

Zondag 17 november 2013, 12.00 uur
@BMValkenswaard: Vanochtend om 11u Koninklijke onderscheiding Hans Mikkers
@TXTiggelen: Jammer dat @ED_Regio dit vannacht om 0.00 uur al wist te melden 
BurgemeesterEderveen ‏@BMValkenswaard: @TXTiggelen @ED_Regio ‘embargo’ is blijkbaar een moeilijk woord geworden…

Zondag 17 november, 19.00 uur
@TXTiggelen: Eindhovens Dagblad schond vannacht embargo met onderscheiding V’waard. Uitglijder en geen reactie. Kan blijkbaar alleen zenden. @ED_Regio

Maandag 18 november, 12.30 uur
Judith de Roy ‏@JudithdeRoy: @TXTiggelen @ED_Regio @BMValkenswaard Mijn verontschuldigingen, ik heb idd n fout gemaakt. het is n misverstand. excuses.

Schrijven voor kuddedieren

Monkee See, Monkee Do

Monkee See, Monkee Do

Zo’n 95% van al ons gedrag bestaat uit automatisch gedrag: we zijn er ons nauwelijks van bewust. Alleen als we erg betrokken bij iets zijn, denken we bewust na. Bijvoorbeeld tijdens het autorijden zijn we niet bewust bezig met schakelen. Pas als een voorganger plotseling op de rem trapt, worden we weer alert en gaan we bewust nadenken bij het autorijden.

Lage betrokkenheid: automatisch gedrag
Hoe lager iemand bij iets betrokken is, hoe minder mensen ergens bewust over nadenken. Hoe communiceer je met mensen die weinig of niet betrokken zijn en dus automatisch gedrag vertonen? Door óf het automatisme te doorbreken óf gebruik te maken van het automatisme!

Automatisme doorbreken
Een voorbeeld van het doorbreken van het automatisme is bijvoorbeeld door expres een woord te verhaspelen. Of door een bekend persoon de boodschap te laten brengen.
Je kunt echter ook gebruikmaken van het automatisme, vanuit het principe dat mensen sociale wezens zijn. Mensen zijn kuddedieren. Als iemand in een drukke winkelstraat bijvoorbeeld naar de wolken gaat kijken, gaat binnen de kortste keren iedereen naar boven kijken. Monkee see, monkee do.
Of maak gebruik van het voet-tussen-de-deurprincipe: vraag iemand om een kleine gunst (bv een proefabonnement afsluiten) en men voelt zich verplicht om de volgende keer een grotere gunst te geven. Als je iemand eerst vraagt om een sticker op zijn achterruit te plakken (‘ik rijd sociaal’) en vervolgens om een bord met deze tekst in de voortuin te plaatsen, dan geeft 76% hieraan gevolg. Als je niet eerst die kleine gunst had gevraagd, was dat maar 17%.

Framing
Een andere manier om in de communicatie gebruik te maken van het automatisme is framing: met indringende woorden mensen in een bepaalde stemming brengen. Een politicus als Wilders is hier een meester in (Linkse hobby’s), maar ook dier- en milieuorganisaties (plofkip) en kranten (hufterhuizen, ED 28 november 2013).
Wat je in ieder geval niet moet doen, bij lage betrokkenheid en dus automatisch gedrag: veel informatie en veel argumenten geven. Mensen met lage betrokkenheid zullen deze niet lezen!